Margaretha Louwers over Matisse

Geschreven op 13 apr 2015

Matisse

Ik bezocht de tentoonstelling van Matisse en na afloop kocht ik de catalogus.
Vroeger  -toen ik als kunstenaar nog over voldoende geld beschikte dankzij de verschillende kunstenaarsregelingen en subsidiestromen – was dat gewoonte. Wij moesten onszelf immers gemotiveerd houden, onszelf over twijfel en wanhoop heen helpen.  Allemaal zaken waar een beetje bedrijf aparte afdelingen voor heeft, maar die bij het kunstenaarschap in 1 persoon verenigd zijn. Dus niet alleen de productieafdeling draaiende houden, maar ook de public relations. Niet alleen de verkoop regelen, maar ook vakliteratuur lezen. Een catalogus hoorde erbij: om te kunnen raadplegen als de productiemedewerker het even niet meer wist.
Sinds de inkomsten van kunstenaars sterk verminderd zijn, is dat een van de moeilijkste onderdelen van het vak:  hoe zorg je dat de ene afdeling niet onder de andere lijdt? Dat er op vitale gebieden geen tekorten ontstaan?
Het kopen van boeken wordt luxe, eerst moet er brood op tafel.
Ondanks mijn ontoereikende inkomsten kocht ik toch de catalogus van Matisse. Omdat ik er zo graag nog eens in blader, omdat ik gulzig ben naar de artikelen, omdat ik Matisse mijn atelier binnen wil brengen.
De tegenstemmen waren duidelijk, maar één argument bleek doorslaggevend: mijn intellectuele honger is groter dan die naar brood!

Margaretha Louwers

Share